10 September 2021

OptiCare wil af en toe ook de mens achter de verpleegkundige belichten en vandaag doen we dat met Astrid De Clercq.

Ze is een triatlete pur sang en neemt dit weekend deel aan de triatlon van Almere (Nederland).

Je kan haar zondag 12 september vanaf 8u ’s ochtends live volgen via de link in het artikel.

  

  • Wil je je even voorstellen Astrid? 

Hey, mijn naam is Astrid De Clercq, ben 27 jaar. Sinds kort woon ik in Lommel tot begin dit jaar woonde ik nog in Londerzeel.

 

  • Je koos voor verpleegkunde, en meer bepaald thuisverpleging. Wat was daar jouw drijfveer voor?

Mijn drijfveer? Ik wou vanaf mijn 12 jaar verpleegkundige worden, of het in het rusthuis, ziekenhuis, of thuiszorg was maakte me niet veel uit. Maar tijdens mijn stages veranderde dit, ik wou een persoonlijke aanpak, een iets lossere aanpak waarbij een patiënt niet alleen een patiënt is.  Een patiënt moet ruimer worden benadert in de thuisomgeving. Je werkt niet alleen met een patiënt maar ook samen. Je bent bij een patiënt thuis dus je bent ook verplicht om je aan te passen. Natuurlijk heeft alles zijn grenzen. De zorg moet aangenaam zijn voor de patiënt maar ook voor de verpleegkundige. Kortom thuisverpleging geeft je een vrijheid, maar ook veel verantwoordelijkheden.

 

  • Hoe begonnen met triatlon?

Toen ik startte met mijn studies ‘verpleegkundige’.

Iets ervoor was er ‘Start to triatlon’, mijn ouders dachten nooit dat ik dit zou doen. Ik had ervoor nog nooit op een koersfiets gezeten, laat staan 1 of 2 keer per jaar op een gewone fiets. Na de vele gezamenlijke trainingen werd er een wedstrijd aangekoppeld. Deze was niet bepaald slecht. Nadien werd het mijn uitlaatklep met af en toe wedstrijden. Dit is ook nu hetzelfde alleen nu heb ik de lat iets hoger gelegd.

 

  • Hoe ben je in de competitie terecht gekomen?

Zoals bij vele hobby’s moet er een uitdaging zijn, je wilt vooruitgang zien. Trainen geeft je voldoening maar als je een wedstrijd doet krijg je een kick. Daardoor krijg je ook de drang om meer en beter te trainen. Soms presteer je ook minder maar dan is dat ook zo. Het is met vallen en opstaan.

 

  • Wat mag je al op je palmares schrijven?

Ik heb niet zoveel om op mijn palmares te schrijven. Wat ik wel kan zeggen is dat ik meer voldoening haal uit langere afstanden. Zo deed ik mee in 2017 aan de öttilö de 1000 lakes samen met een goede vriendin. Voorheen zwommen we van sluis naar Damme een goeie 7 km. In 2019 deden we een 48 km loop in de Vogezen.  In dat jaar werd ik 3de op een halve triatlon van Damme.  Het jaar waarin Corona in het land kwam, heb ik geen wedstrijd gedaan. Maar samen met mijn vriend zijn we op bikepacking avontuur gegaan. Met de volledige uitrusting en met de tent op onze koersfiets zijn we van het ene mooie landschap naar het andere getrokken. Van Lommel naar de Italiaanse kust en op de terugweg iets voorbij de Mont Ventoux zijn we gestopt. Normaal gingen we ook naar huis fietsen, maar voor mijn lichaam was het toen goed genoeg.

Dit jaar werd ik 2de op de kwart triatlon in Kapelle-op-den-Bos. Op 12 september doe ik mijn 1ste volledige triatlon. Dat is echt spannend. Het moment naar waar ik gewerkt heb komt eraan.

 

  • Hoe combineer je de sport met de thuisverpleging (en je gezin)

Proberen te plannen, maar daar ben ik niet zo goed in. Ik heb een geluk dat mijn vriend ook zo sportief is. We trainen vaak samen, daarnaast zorgt hij er ook voor dat ik elke training kan uitvoeren. Hij is zeer motiverend en ja hoor soms wil ik de kantjes er afrijden en dan is hij er. Hij is mijn maatje, mijn beste vriend, en ja hoor mijn grote liefde.

 

  • Wat is jouw grootste uitdaging?

Rust en slaapmomenten vinden in de drukke werk- en trainingplanning.

 

  • Wat is je grootste droom/ambitie nog op sportvlak?

Ik heb meerdere dromen en kan eigenlijk niet kiezen. Ik wil altijd meer en zwaarder, dus waarschijnlijk nog meer ultraruns, swim-runs en mijn tijd blijven verbeteren op de volledige afstand.

 

  • Wat is je  ‘nummer 1 tip’ om uit de zetel te komen en je goede sportvoornemens waar te maken? Misschien brengen we zo collega’s aan het sporten!

De laatste zullen de eerste zijn was altijd mijn moto, dik, dun, lang of kort. Uiteindelijk maakt het niet uit, zolang je er plezier aan hebt. Gewoon doen, nooit opgeven.

 

  • Kunnen we je volgen tijdens de wedstrijd in Almere? 

12 september om 8 uur is de start van mijn categorie, 1299 is mijn startnummer. Normaal zou je me kunnen volgen online.

http://live.challenge-almere.com/

 

Veel succes Astrid!

Terug naar overzicht